Engineering Transactions, 25, 1, pp. 83-95, 1977

O Pewnej Metodzie Sumowania Uszkodzeń Zmęczeniowych w Elementach Stalowych z Karbami

W.M. Orsetti
Politechnika Warszawska, Warszawa
Poland

Przeprowadzono próbę sformułowania nowej hipotezy mającej na celu sprawdzenie pewnego modelu procesu narastania zniszczenia zmęczeniowego. Hipotezę wyprowadzono przy założeniu, że prędkość przyrostu zniszczenia zmęczeniowego jako funkcja liczby cykli jest proporcjonalna do istniejącej w danej chwili wartości zniszczenia Dn. Ponadto założono, że w chwili początkowej istnieje zawsze pewne zniszczenie wstępne wynikające z licznych defektów budowy krystalicznej oraz że obciążenie występuje w powtarzających się blokach. Porównując kumulowane w ten sposób zniszczenie ze zniszczeniem wywołanym w elemencie przy obciążeniu o stałej amplitudzie otrzymujemy wzór określający żywotność. Hipoteza znalazła potwierdzenie w wynikach badan własnych. Poprawna jest zarówno dla próbek z karbem jak i gładkich. Różnica pomiędzy średnią żywotnością rzeczywista i obliczona z hipotezy wynosi średnio 6,5%.

Full Text: PDF

References

W. M. GREBIENIK, Zakonomiernosti izmienienia parametrow krywych ustalosti pod wltjaniem razlicznych faktorów, Izw. Wyzsz. ucz. zaw. Czernaja metallurgia, 4, 1962.

A. A. BLATHERWICK, D. F. MOWBRAY, Stress-strain relationships in lov and intermediate cykle fatigue, Proc. ASTM, 64, 1964.

W. M. ORSETTI, Sumowanie uszkodzeń zmęczeniowych w elementach stalowych Z karbem, Rozprawa doktorska w Politechnice Warszawskiej, Warszawa 1974.

A. M. FREUDENTHAL, M. SEKI, R.A. HELLER, The effects of residual stress on random fatigue life, Proc. ASTM, 64, 1964.




Copyright © 2014 by Institute of Fundamental Technological Research
Polish Academy of Sciences, Warsaw, Poland