Modelowanie Wzrostu Szczeliny Zmęczeniowej. Część II. Wzrost Szczeliny przy Stałej Amplitudzie Obciążenia. - Gambin, W. (Engineering Transactions, 1987)
Analizując własności modelu opisanego w pracy [1], otrzymano wzór na prędkość wzrostu szczeliny da/dN, zarówno w początkowej, jak i końcowej fazie procesu zmęczeniowego. Podano wzory na progową i krytyczną wartość ΔK oraz wzór na ΔKs, jaką przyjmuje ΔK w punkcie krzywej da/dN; ΔK, oddzielającym stateczną i niestateczną fazę procesu. Otrzymane zależności pomiędzy ΔKth, ΔKs, oraz ΔKcr pozwoliły wysnuć szereg wniosków dotyczących zachowania się modelu. Wnioski te porównano z doświadczalnymi obserwacjami zachowania się pęknięć zmęczeniowych.